Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1965 διεξήχθη στην Νάπολη της Ιταλίας. Το Λουξεμβούργο κέρδισε για 2η φορά με 32 βαθμούς με το τραγούδι "Poupée de cire, poupée de son" που το ερμήνευσε η Φρανς Γκαλ (μια σύνθεση του Σερζ Γκένσμπουργκ). Την 2η θέση κατέκτησε το Ηνωμένο Βασίλειο και την 3η θέση η Γαλλία. Εκείνη την χρονιά έκανε ντεμπούτο η Ιρλανδία και επέστρεψε η Σουηδία. Οι χώρες που δεν πήραν βαθμούς ήταν η Φινλανδία, η Γερμανία, το Βέλγιο και η Ισπανία. Για πρώτη φορά έλαβαν μέρος συνολικά 18 χώρες, αριθμός ρεκόρ εκείνη την περίοδο. Για το τραγούδι της σουηδικής συμμετοχής χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η αγγλική γλώσσα. Ήταν επίσης η πρώτη φορά από τη νίκη της Ολλανδίας, το 1959 με το τραγούδι 'Een Beetje', που το νικητήριο τραγούδι δεν ήταν μπαλάντα.
Ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στη Νάπολη, της νότιας Ιταλίας. Ήταν η πρώτη φορά που η χώρα εκείνη φιλοξένησε τον διαγωνισμό. Η νεόκτιστη τότε Σάλα ντι Κοντσέρτο ντέλα RAI (Κέντρο Παραγωγής της RAI της Νάπολης) ήταν ο χώρος όπου έγινε ο διαγωνισμός. Το κτήριο διαθέτει 3 τηλεοπτικά στούντιο σε μία έκταση 1227 m² και χωρούσε 370 άτομα, ενώ χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή εκπομπών και ως ωδείο.
Συνολικά 18 χώρες έλαβαν μέρος και έπειτα από απουσία ενός έτους, η Σουηδία επέστρεψε. Η Ιρλανδία πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση και στη συνέχεια θα κέρδιζε τον διαγωνισμό πολλές φορές. Το Λουξεμβούργο πέτυχε την δεύτερη νίκη του με το αρκετά αμφιλεγόμενο τραγούδι της έφηβης Φρανς Γκαλ "Poupée De Cire, Poupée De Son", το οποίο έγινε στη συνέχεια μεγάλη επιτυχία σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Για δεύτερη φορά δεν κατάφεραν να πάρουν βαθμό το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ισπανία και η Φιλανδία. Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε μέσω του δικτύου Intervision για πρώτη φορά στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
Ο Ίνγκβαρ Βίξελ, που εκπροσώπησε τη Σουηδία, ερμήνευσε το τραγούδι του αντί για τα σουηδικά στα αγγλικά, παρότι ο τίτλος του τραγουδιού αρχικά ήταν στα σουηδικά "Annorstädes vals". Όλες οι άλλες συμμετοχές τραγούδησαν στη γλώσσα τους, με αποτέλεσμα να εισαχθεί ένας κανονισμός από τον επόμενο διαγωνισμό του 1966, ότι όλες οι συμμετοχές έπρεπε να ερμηνεύουν τα τραγούδια τους χρησιμοποιώντας μία από τις εθνικές γλώσσες τους.
Το 1965 επέστρεψαν για 2η φορά τρεις καλλιτέχνες: ο Αυστριακός Ούντο Γιούργκενς, ο οποίος έλαβε μέρος και το 1964, η Ισπανίδα Κοντσίτα Μπαουτίστα, συμμετέχουσα και το 1961, και ο Γιουγκοσλάβος Βίτσε Βούκοφ, ο οποίος είχε συμμετάσχει και το 1963.
| Διοργάνωση: | RAI, EBU |
| Χώρος Διεξαγωγής: | Sala di Concerto della RAI, Νάπολη, Ιταλία |
| Ημερομηνία: | 20/03/1965 |
| Παρουσιάστρια: | Renata Mauro |
| Συμμετοχές: | 18 |
| Νέες Χώρες: | Ιρλανδία |
| Απουσίες: | 0 |
| Νικήτρια: | Λουξεμβούργο "Poupée de cire, poupée de son" |
➤ Τελικός: 20/03/1965
| # | ΧΩΡΑ | ΤΡΑΓΟΥΔΙ | ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ | ΘΕΣΗ | ΒΑΘΜΟΙ |
01
|
ΟΛΛΑΝΔΙΑ | Het Is Genoeg | Conny Vandenbos | 11 | 05 |
| 02 | HN.ΒΑΣΙΛΕΙΟ | I Belong | Kathy Kirby | 02 | 26 |
| 03 | ΙΣΠΑΝΙΑ | Qué Bueno, Qué Bueno | Conchita Bautista | 15 | 0 |
| 04 | ΙΡΛΑΝΔΙΑ | I'm Walking The Streets In The Rain |
Butch Moore | 06 | 11 |
| 05 | ΓΕΡΜΑΝΙΑ | Paradies, Wo Bist Du? | Ulla Wiesner | 15 | 0 |
| 06 | ΑΥΣΤΡΙΑ | Sag Ihr, Ich Lass' Sie Grüßen |
Udo Jürgens | 04 | 16 |
| 07 | ΝΟΡΒΗΓΙΑ | Karusell | Kirsti Sparboe | 13 | 01 |
| 08 | ΒΕΛΓΙΟ | Als Het Weer Lente Is | Lize Marke | 15 | 0 |
| 09 | ΜΟΝΑΚΟ | Va Dire à L'amour | Marjorie Noël | 09 | 07 |
| 10 | ΣΟΥΗΔΙΑ | Absent Friend | Ingvar Wixell | 10 | 06 |
| 11 | ΓΑΛΛΙΑ | N'avoue Jamais | Guy Mardel | 03 | 22 |
| 12 | ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ | Sol De Inverno | Simone de Oliviera | 13 | 01 |
| 13 | ΙΤΑΛΙΑ | Se Piangi, Se Ridi | Bobby Solo | 05 | 15 |
| 14 | ΔΑΝΙΑ | For Din Skyld | Birgit Brüel | 07 | 10 |
| 15 | ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ | Poupée De Cire, Poupée De Son | France Gall | 01 | 32 |
| 16 | ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ | Aurinko Laskee Länteen | Viktor Klimenko | 15 | 0 |
| 17 | ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ | Ceznja | Vice Vukov | 12 | 02 |
| 18 | ΕΛΒΕΤΙΑ | Non à Jamais Sans Toi | Γιοβάννα | 08 | 08 |
