Ο 14ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision διεξήχθη στις 29 Μαρτίου 1969 στην Μαδρίτη. Εκείνη την χρονιά κέρδισαν 4 χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο πρώτο, η Ολλανδία δεύτερη, η Γαλλία τρίτη και η Ισπανία τέταρτη που πήραν 18 βαθμούς έκαστη με τα τραγούδια Boom Bang-a-Bang, De troubadour, Un jour un enfant και Vivo Cantando αντίστοιχα. Καθώς δεν είχε προβλεφθεί την περίοδο εκείνη κανονισμός για την περίπτωση ισοφάρισης στο διαγωνισμό, ανακηρύχθηκαν νικήτριες του διαγωνισμού και οι 4 χώρες. Τον διαγωνισμό παρουσίασε η Λαουρίτα Βαλενθουέλα.
Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού που σημειώθηκε ισοψηφία. Οι τραγουδίστριες ήταν οι Lulu, Λένι Κουρ, Φρίντα Μποκαρά και Salomé. Στον διαγωνισμό δεν συμμετείχαν η Δανία και η Αυστρία.
Η νίκη της Γαλλίας ήταν η τέταρτη και έγινε η πρώτη χώρα που κέρδισε τον διαγωνισμό 4 φορές. Η νίκη της Ολλανδίας ήταν η τρίτη, ενώ Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισαν για δεύτερη φορά. Ήταν η πρώτη φορά που οποιαδήποτε χώρα (η Ισπανία στην προκειμένη περίπτωση) κέρδιζε για 2η συνεχή φορά τον διαγωνισμό.
Η ισοφάριση στον διαγωνισμό του 1969 προκάλεσε πρόβλημα με τα μετάλλια, με αποτέλεσμα να απονεμηθούν την βραδιά του τελικού μόνο στις 4 νικήτριες τραγουδίστριες, και όχι και στους τραγουδοποιούς
Ο διαγωνισμός του 1969 έγινε στην όπερα Τεάτρο Ρεάλ της Μαδρίτης. Το θέατρο άνοιξε ξανά το 1966 ως θέατρο συναυλιών και ως το κύριο θέατρο για την Ισπανική Εθνική Ορχήστρα και για τη Συμφωνική Ορχήστρα του RTVE. Στον τελικό χρησιμοποιήθηκε στη σκηνή ένα μεταλλικό γλυπτό που φιλοτεχνήθηκε από τον σουρεαλιστή ζωγράφο Σαλβαδόρ Νταλί.
Η Αυστρία δεν έλαβε μέρος στον διαγωνισμό, καθώς αρνήθηκε να συμμετάσχει σε έναν διαγωνισμό που διοργάνωσε το φρανκικό καθεστώς της Ισπανίας. Η Ουαλία σκόπευε να πραγματοποιήσει την πρώτη της εμφάνιση με τον φορέα μετάδοσης BBC Cymru και πραγματοποίησε έναν εθνικό τελικό για την επιλογή τραγουδιού με την ονομασία Cân i Gymru, όμως τελικά αποφασίστηκε να μην συμμετάσχει. Η συμμετοχή της απορρίφθηκε, επειδή η Ουαλία δεν αποτελεί κυρίαρχο κράτος. Το BBC έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να εκπροσωπεί το Ηνωμένο Βασίλειο στον διαγωνισμό.
Πέντε καλλιτέχνες επανήλθαν στον διαγωνισμό της χρονιάς αυτής. Ο Λουί Νεφ για το Βέλγιο (προηγούμενη συμμετοχή το 1967), η Σιβ Μάλμκφιστ για τη Γερμανία (εκπροσώπησε και τη Σουηδία το 1960), ο Romuald για το Λουξεμβούργο, ο οποίος εκπροσώπησε το Μονακό το 1964, η Νορβηγίδα Κίρστι Σπαρμπόε, η οποία εκπροσώπησε ξανά τη χώρα της το 1965 και το 1967 και η Σιμόνε ντε Ολιβέιρα, η οποία εκπροσώπησε την Πορτογαλία στον διαγωνισμό του 1965.
| Διοργάνωση: | TVE, EBU |
| Χώρος Διεξαγωγής: | Teatro Real, Μαδρίτη, Ισπανία |
| Ημερομηνία: | 29/03/1969 |
| Παρουσιάστρια: | Laurita Valenzuela |
| Συμμετοχές: | 16 |
| Νέες Χώρες: | 0 |
| Απουσίες: | Αυστρία, Δανία |
| Νικήτρια: | Ισπανία "Vivo cantando" Γαλλία "Un Jour Un Enfant" Ολλανδία "De Troubadour" Ην.Βασίλειο "Boom Bang-a-Bang" |
➤ Τελικός: 29/03/1969
| # | ΧΩΡΑ | ΤΡΑΓΟΥΔΙ | ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ | ΘΕΣΗ | ΒΑΘΜΟΙ |
01
|
ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ | Pozdrav Svijetu | Ivan | 13 | 05 |
| 02 | ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ | Cathérine | Romuald | 11 | 07 |
| 03 | ΙΣΠΑΝΙΑ | Vivo Cantando | Salomé | 01 | 18 |
| 04 | ΜΟΝΑΚΟ | Maman, Maman | Jean-Jacques | 06 | 11 |
| 05 | ΙΡΛΑΝΔΙΑ | The Wages Of Love | Muriel Day & the Lindsays | 07 | 10 |
| 06 | ΙΤΑΛΙΑ | Due Grosse Lacrime Bianche |
Iva Zanicchi | 13 | 05 |
| 07 | ΗΝ.ΒΑΣΙΛΕΙΟ | Boom Bang-a-bang | Lulu | 01 | 18 |
| 08 | ΟΛΛΑΝΔΙΑ | De Troubadour | Lenny Kuhr | 01 | 18 |
| 09 | ΣΟΥΗΔΙΑ | Judy, Min Vän | Tommy Körberg | 09 | 08 |
| 10 | ΒΕΛΓΙΟ | Jennifer Jennings | Louis Neefs | 07 | 10 |
| 11 | ΕΛΒΕΤΙΑ | Bonjour, Bonjour | Paola del Medico | 05 | 13 |
| 12 | ΝΟΡΒΗΓΙΑ | Oj, Oj, Oj, Så Glad, Jeg Skal Bli |
Kirsti Sparboe | 16 | 01 |
| 13 | ΓΕΡΜΑΝΙΑ | Primaballerina | Siw Malmkvist | 09 | 08 |
| 14 | ΓΑΛΛΙΑ | Un Jour, Un Enfant | Frida Boccara | 01 | 18 |
| 15 | ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ | Desfolhada Portuguesa | Simone de Oliveira | 15 | 04 |
| 16 | ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ | Kuin Silloin Ennen | Jarkko & Laura | 12 | 06 |
