Φόρτωση ώρας...
Eurovision History ✨ Σαν Σήμερα 25 Οκτωβρίου
🎂 ΓΕΝΕΘΛΙΑ Aina Abdul: (1993) η πρώτη εκπρόσωπος της Μαλαισίας στο διαγωνισμό της Eurovision Asia! 🌟

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026

Timeless: Ελβετία 1957

Eurovision News
Μέσα από την ενότητα της σελίδας μας, Timeless, θα έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουν οι νεότεροι και να θυμηθούμε οι παλαιότεροι φαν του διαγωνισμού αγαπημένες συμμετοχές που πήραν μέρος στον αγαπημένο μας θεσμό. Σημέρα γυρνάμε το χρόνο πίσω και πάμε να θυμηθούμε τη πρώτη συμμετοχή της Ελβετίας στο δεύτερο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision που είχε φιλοξενηθεί στη Φρανκφούρτη, την Lys Assia όπου ερμήνευσε το τραγούδι της «L'Enfant que j'étais»!






Swiss Flag

ΕΛΒΕΤΙΑ 1957

L'Enfant que j'étais (Το παιδί που ήμουν)
Lys Assia

Επιλογή Συμμετοχής

Για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1957, ο ελβετικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας SRG SSR διοργάνωσε έναν εθνικό τελικό με τίτλο «Grand Prix Eurovision de la Chanson Européenne 1957», ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1957 στη Λουκέρνη. Στον τελικό αυτό διαγωνίστηκαν τρεις καλλιτέχνες —ανάμεσά τους και η νικήτρια της πρώτης Eurovision, Lys Assia— οι οποίοι ερμήνευσαν συνολικά 11 τραγούδια (τέσσερα η Lys Assia, τέσσερα ο Jo Roland και τρία ο Gianni Ferraresi).

Μέσα από τη διαδικασία αυτή, η κριτική επιτροπή επέλεξε τη Lys Assia με το γαλλόφωνο τραγούδι «L'enfant que j'étais» για να εκπροσωπήσει τη χώρα στη Φρανκούρτη, όπου τελικά κατέλαβε την 8η θέση.

Τίτλος: L'Enfant que j'étais (Το παιδί που ήμουν)
Συνθέτης: Géo Voumard
Στιχουργός: Émile Gardaz
Διευθ. ορχήστρας: Willy Berking
Θέση: 08
Βαθμοί: 05

Στίχοι (Lyrics)

L'enfant que j'étais, où joue-t-il aujourd'hui? Les fleurs que j'aimais, qui me les a cueillies? Mon cœur, te souviens-tu les robes blanches Sur le chemin perdu de nos dimanches? Des mots pour chanter un visage d'ami Des nuits pour rêver, j'étais riche à l'envie Quand le cœur aux aguets la mèche folle S'en allait à l'école, l'enfant que j'étais Le temps d'un hiver, la ride vous prend Le temps d'un amour, et l'on devient grand Il en a coulé de l'eau sous les ponts Rêves oubliés au fil des saisons Le temps d'un sourire, on est amoureux Le temps de mentir déjà l'on est vieux L'enfant que j'étais, où s'est-il égaré? Les fleurs que j'aimais, qui me les a fanées? Mon cœur, te souviens-tu de nos promesses? La vie n'a pas voulu de ta tendresse Des mots pour aimer, des espoirs et des nuits Mensonges dorés, j'étais riche à l'envie Quand le cœur aux aguets l'amour en tête S'en allait à la fête, l'enfant que j'étais Quand le cœur aux aguets l'amour en tête S'en allait à la fête, l'enfant que j'étаiѕ